Svečana sala u Jagnjilu oblikovana je kroz čist i elegantan dizajn, prilagođena ruralnom okruženju, a završetak izgradnje očekuje se do kraja ove godine.
Autor projekta: Đurđa Đukić, spec. inž.arh., Atelje Đukić
Faktografija:
- Naziv objekta: Svečana sala
- Mesto: Jagnjilo, Mladenovac
- Godina projektovanja: 2024
- Godina izgradnje: 2025
- Površina: 1100 m2
- Spratnost: Prizemlje
Svečana sala locirana je u seoskom okruženju, u pitanju je selo Jagnjilo kod Mladenovca. Objekat je trenutno u izgradnji, završetak se očekuje krajem tekuće godine. Koncept objekta formiran je kroz jednostavnost i svedenost forme, eleganciju oblika, baš kako zamišljamo jedan svečani događaj. Prednjom fasadom dominira glavni ulaz natkriven konzolnom nadstrešnicom raspona 5m. Prostorije su pozicionirane u odnosu na strane sveta, odnosno osunčanost, pa je tako sa istočne strane ostavljen slobodan prostor za parterno uređenje. Na ulazu u objekat smešten je manji prostor za odmor, garderober gde se vrši prijem gostiju, toaleti za goste, toalet za osobe sa invaliditetom kao i hodnik koji vodi prema kancelariji i sobi za mladence.
Ideja centralizovanja toaleta omogućila je fizičku i vizuelnu odvojenost sobe za mladence. Iz prijemne prostorije je moguće izaći direknto u zadnje dvorište. Na ulazu u salu smešten je šank, dok najveći deo objekta zauzima sala koja je namenjena za 300 gostiju. Kuhinja je smeštena prema ulici, ima poseban ekonomski ulaz za zaposlene u kuhinji i šanku. Tavanica svečane sale premošćena je sa svega dva stuba pozicionirana oko podijuma za ples. Pored podijuma za ples u sali je ostavljen postor za mladence, muzičare, švedski sto, dok ostatak postora ispunjavaju okrugli stolovi.
Želja investitora bila je da se vizuelno skrije od okoline, s obzirom da svečana sala ima potpuno drugu namenu od seoske sredine. Kako bi se dobilo rešenje u kom je zadovoljena količina svetla i zelenila unutar prostora, a da istovremeno nema vizuelnog kontakta sa okruženjem, kod tri najveća prozorska otvora (4 m visoki), na 1,5 m udaljenosti, postavljeni su slobodnostojeći zidovi koji blokiraju pogled, dok je između stakala i zidova planirano rastinje. Na taj način formirane su nove zelene oaze koje su deo enterijera, a kroz zamagljene prozorske otvore deluju kao umetničke slike.
Kao završna obrada na fasadi delom je predviđen rebrasti bavalit, dok je ostatak u jednostavnijoj obradi bavalita. Prednja fasada omogućila je poigravanje po visini i primeni različitih materijala, pa je tako obrada nadzitka iznad nastrešnice nastavljena čitavom dužinom. U pitanju su laki aluminijumski profili postavljeni na određenjom rastojanju, dok su glavni nosači zatalasani, te se pored jake konstrukcije i velikog gabarita stiče utisak lepršavosti i lakoće fasade. Jednostavnost spoljnog izgleda preneta je i na rešenje enterijera.
